Το κουκλόσπιτο

Χαρτόκουτα, σπιτική  πλαστελίνη, χαρτόνια χρωματιστά και ότι άλλο βρέθηκε.

Αποφασίστηκε, 2 υπνοδωμάτια, μπάνιο, κουζίνα, τραπεζαρία- σαλόνι και ένας ξενώνας με το δικό του μπάνιο και στο βάθος κήπος... Το σπίτι των ονείρων μας.

Σε πρώτο πλάνο η πλαστελίνη μας, δομικό υλικό κορυφαίας ποιότητας, αισθητικού τελειώματος και αντοχής, μυρωδιάς, χρώματος και χαράς κατασκευής!
Η συνταγή της σε επόμενη ανάρτηση...

Τα όρια του οικοπέδου μας. Ο κήπος-to-be.
Στο βάθος αριστερά η designer-architects, project manager- coordinators Νικολέτα(6,5ετ.)  και Ισιδώρα(8ετ.)  επί το έργο.

Μιλάμε για πλήρη μελέτη εφαρμογής, μόνο μαχαιροπίρουνα που δεν φτιάξαμε!

Όταν κατάλαβα - με τη δεύτερη...- ότι δίπλα στη σκάλα είναι το έπιπλο TV εντυπωσιάστηκα! όπως πολλές φορές άλλωστε...

Εννοείται πως την τιμήτική τους στο κήπο έχουν οι Ινδιάνοι και τα χρώματα!

Το αγόρι θα μένει ψηλά στα μπλέ και το κορίτσι σε ένα ροζ ισόγειο.
Κλισέ αλλά όχι πασέ.... ;-)

Ο Ξενώνας, σε χρώμα κίτρινο, ουδέτερο κατά την Ισιδώρα. Και για αγόρι και για κορίτσι.

Τυχερός γιατί θα παίρνει το μπάνιο του με θέα τον κήπο!

Πίσω όψη με Έξοδο προς το Κήπο.

Ωραία η διαφανής σκάλα έ;

Η Τραπεζαρία.

Πρώτη η γάτα ανέβηκε τρέχοντας τις σκάλες...

Το Μπάνιο.

Και μετά το θρόνο του βασιλιά, η παρουσίαση κλείνει εδώ.

Σημείωση:
Δεν πωλείται παρα μόνον χαρίζεται σε σοβαρές προτάσεις.

Αρχιτέκτων εστί...

Να ξεκινήσουμε αναλύοντας τη λέξη ετυμολογικά -ο πιο εύκολος τρόπος να ξεκινήσεις να βρεις τι είναι κάτι-. Καμία λέξη στα ελληνικά δεν είναι τυχαία, αρκεί να είναι απο τη ρίζα της ελληνική και όχι εξ-ελληνισμενη...


Αρχι - τέκτων.


Αρχι απο την αρχη ή το πρώτο. - τέκτων, απο το αρχαίο ρήμα τεκταίνω που σημαίνει φτιάχνω, δημιουργώ, κτίζω.


Ας προσπαθήσουμε να βρούμε άλλες λέξεις που να της μοιάζουν...


Τεκτονικές πλάκες λέγονται τα τεράστια κομμάτια του φλοιού της γης που πλέουν πάνω σε 
μια θάλασσα απο ρευστά, λειωμένα πετρώματα σε πολύ υψηλή θερμοκρασία,  
το μάγμα.
Τεκτονικές λοιπόν είναι οι πλάκες που φτιάχνουν τη γη όπως την ξέρουμε. Πάνω τους λαμβάνουν χώρα οι ήπειροι και οι ωκεανοί.


Τεκτονικές δυνάμεις είναι οι δυνάμεις που κινούν και διαμορφώνουν τις τεκτονικές πλάκες πάνω στο μάγμα.


Με τον ίδιο τρόπο ο τέκτονας είναι αυτός που φτιάχνει, διαμορφώνει, κτίζει.


Ο Αρχιτέκτονας είναι ο πρώτος απο  τους κτίστες. Δηλαδή αυτός που θα ασχοληθεί από την αρχή με αυτό που θα κτίσουν οι κτίστες. 


Το Κτίριο.


Πως θα το κάνει αυτο;


Θα το σκεφτεί. Πρώτα θα το σκεφτεί καλά. Θα κλείσει τα ματιά και θα το φανταστεί. 


Αυτό που θα γίνει κτίριο. 


Και μετά θα το σχεδιάσει στο χαρτί. Με τέτοιο τροπο ώστε να το καταλάβουν οι υπόλοιποι κτίστες και να το κάνουν πραγματικότητα. 


Βέβαια απο τον Αρχιτεκτονα μέχρι το γιαπί - εργοτάξιο πιό ορολογικά- , το χώρο όπου αρχίζει να κτίζεται αυτό που έχει φανταστεί ο Αρχιτέκτονας,  υπάρχουν ένα σωρό ακόμα επιστήμονες που πρέπει να προσθέσουν τα δικά τους κομμάτια στο αρχικό του σχέδιο ώστε να μπορέσει να γίνει πραγματικότητα.


Τα πολλά κτίρια μαζί, οι περισσότεροι τα λέμε Πόλη.
Τότε ο Αρχιτέκτων γίνεται Πολεοδόμος. Δηλαδή δομεί, κτίζει, φτιάχνει την Πόλη.


Ομοίως τις πολλές πόλεις, μαζί με τον χώρο που περιλαμβάνουν-καταλαμβάνουν τις λέμε Χώρα και τότε ο Αρχιτέκτων γίνεται Χωροτάκτης. Βάζει δηλαδή, τη Χώρα που πιάνει Χώρο, σε τάξη.


Μάλιστα. Έτσι συμβαίνει.

Λειτουργία - Μορφή

Πώς λειτουργεί αυτό;

Και γιατί είναι έτσι;

Γιατί;

Οι 3 ερωτήσεις που θυμάμαι να έκανα πάντα ούσα παιδί.
Και συνήθως σε αυτή τη σειρά.

Τις περισσότερες φορές ωστόσο πρώτα αναρωτιόμαστε τι είναι κάτι και μετά πως λειτουργεί.

Η μορφή λοιπόν προηγείται της λειτουργίας;

Στην πρώτη αντίληψη του αντικειμένου, ίσως.

Στο αρχιτεκτονικό σχεδιασμό όμως, ποτέ.

Όταν αυτό συμβαίνει, δηλαδή η μορφή να μελετάται πρότερα και ανεξάρτητα από την λειτουργία, το παραγόμενο έργο πρόκειται να ματαιωθεί στο πέρασμα του χρόνου του.
Τουλάχιστον ως χρηστικό.
Τότε όμως αρχίζουμε να μιλούμε πλέον για καλλιτεχνικό έργο και όχι αρχιτεκτονικό.

Το πως θα λειτουργήσει κάτι, το πως θα αλληλεπιδράσει δηλαδή αυτό με το περιβάλλον του στον χρόνο γενικότερα, είναι που τα παιδιά πρέπει να μάθουν.

Γιατί η μορφή τους είναι πιο εύκολη.
Η μορφή συνδέεται πιο πολύ με την φαντασία παρά με τις γνώσεις σ´ αυτήν την ηλικία.

Άρα, περιγράφοντας την λειτουργία και τους παράγοντες της:

Πού, Γιατί, Πώς, Ποιός - Ποιοί, Ποιόν - Ποιούς,

προσφέρουμε το γνωστικό εργαλείο της Δημιουργικής Έκφρασης.

Προοπτική.

Στην Αρχιτεκτονική γλώσσα, οι λέξεις έχουν πολύ συγκεκριμένο νόημα.
Όπως στα Μαθηματικά.

Η γραφική αναπαράσταση 3 διαστάσεων με κέντρο/α φυγής,  ονομάζεται προοπτικό σχέδιο.

Η έκφραση, Έχεις προοπτική, δεν υπάρχει στην Αρχιτεκτονική κατά περίπτωση.
Όπως - ας πούμε για παράδειγμα-  για έναν ιδιωτικό υπάλληλο, 
σε σχέση με την εξέλιξη του στην εταιρία του.

Προοπτική στην Αρχιτεκτονική έχεις πάντα.
Η διάφορα είναι η θέση παρατήρησης.

Η προοπτική μπορεί να σου αποκαλύπτει ή να σου αποκρύπτει, 
πράγματα και καταστάσεις.
Κατά το φαίνεσθαι μόνο εννοείται.

Ο σχεδιασμός που λαμβάνει υπόψη την προοπτική δύναται να δημιουργήσει ενδιαφέρουσες οπτικές ψευδαισθήσεις
ή να διορθώσει αυτές που δημιουργούνται από μόνες τους.

Βλέπε τον Παρθενώνα.
Οι κολώνες όλες έχουν τόση κλίση, ώστε να φαίνονται στον παρατηρητή ότι ορθώνονται ολόισες.
Ενώ στην πραγματικότητα αν ήταν ίσιες, θα φαίνονταν στραβές!

Αυτά τα παράδοξα μεταξύ Είναι και Φαίνεσθαι  και  
στην Αρχιτεκτονική, όπως παντού, είναι συνηθισμένο φαινόμενο.

Άλλο μπορεί να φαίνεται κι άλλο πραγματικά να είναι.

Τα παιδιά δυσκολεύονται να αντιληφθούν ότι κάτι πρέπει να το κανείς έτσι για να μπορεί να φανεί αλλιώς...
Έχει να κάνει με την αμεσότητα, την ειλικρίνεια και τη διάφανεια με την οποία αντιλαμβάνονται τη σχέση: Αιτία και Αποτέλεσμα.

Πιστεύω πως όλοι θα κερδίζαμε αν βλέπαμε τα πράγματα, λίγο πιο έτσι.

Με την Προοπτική των παιδιών.

Ιδέα!

Για να αρχίσει ο σχεδιασμός πρέπει να υπάρξει μια ιδέα.

Για να έρθει μια ιδέα όμως πάλι χρειάζεται κάποια διαδικασία.

Πρέπει καταρχήν να έρθεις αντιμέτωπος με κάποιο ζήτημα.

Ένα θέμα ή ένα πρόβλημα.

Η Αρχιτεκτονική ασχολείται και με τα δύο.

Είτε το ζήτημα είναι θεωρητικό, είτε πρακτικό, ακολουθείται η εξής διαδικασία:

Ζητούμενο – Αναγνώριση αντικειμένου –Ανάλυση δεδομένων,

μετά,

Ιδέα– Σενάριο – Εκτέλεση έργου.

Παράδειγμα:

Βρέχει. Χρειάζομαι στέγη. Βρίσκομαι στο δάσος.

Θα φτιάξω μια τέντα με κλαδιά και φύλλα. 

Θα συνδέσω τα κλαδιά σε σκελετό, κι από πάνω τα φύλλα, γιατί έτσι, δεν θα περνάει βροχή, και θα είναι και στέρεο.

Και το κάνω.

Τόσο απλά.

Οτιδήποτε υπάρχει γύρω μας έχει προκύψει από παρόμοιες κ ανάλογες  διαδικασίες.

Τα παιδιά, η γνώση αυτή τα απελευθερώνει. 
Μπορούν να αρχίσουν να φαντάζονται έναν κόσμο από την αρχή πιο εύκολα. 
Μπορούν να πιστέψουν, ότι μπορούν και οι ιδέες οι δικές τους, να γίνουν πραγματικότητα, πιο εύκολα.  

Εμένα αυτό, με γεμίζει αισιοδοξία.

Η Αρχιτεκτονική για τα Παιδιά.

Η Αρχιτεκτονική είναι η επιστήμη του κτισμένου περιβάλλοντος.

Υπάρχει παντού.

Είναι όλες οι τέχνες στην πρακτική εφαρμογή τους, με τις υπηρεσίες της προηγμένης τεχνολογίας και των επιστημών.

Τα παιδιά είναι οι μόνοι άνθρωποι που μπορούν να αλλάξουν εύκολα τρόπο αντίληψης.

Άρα τα παιδιά θα ωφεληθούν αν έρθουν σε επαφή με τις αρχές που διέπουν την Αρχιτεκτονική, εφόσον θα διδαχθούν τρόπους αντίληψης και αντιμετώπισης του περιβάλλοντος τους.

Η υπογράφουσα ισχυρίζεται και υποστηρίζει, πως υπάρχει τρόπος να μεταβιβαστεί στα παιδιά και πάντα με μέσο την αλληλεπίδραση, ο βασικός μηχανισμός σχεδιασμού στην Αρχιτεκτονική.

Ανάλυση - Σύνθεση - Έργο

Και πολύ διασκεδαστικά μάλιστα!

Το μπλογκόσπιτο αυτό είναι για τα παιδιά, με αγάπη και πίστη, στο μέλλον που τους ανήκει.